ทดลองด้วยคำพูดในข้าวสวย

ภาพ B- 1

การทดลองที่ทำโดยมือสมัครเล่นคนหนึ่ง ซึ่งใช้คำพูดว่า " ขอบคุณ " กับ " เจ้าโง่ " พูดกับข้าวสวยในขวดสองใบนี้ทุกวัน การทดลองนี้ทำโดยบรรจุข้าวสวยหุงสุกแล้ว ลงในขวด 2 ใบที่เหมือนกัน แล้วให้เด็กชั้นประถม 2 คน พูดกับข้าวในขวดนี้ทุกวัน ทันทีที่เขากลับมาจากโรงเรียน เป็นเวลาหนึ่งเดือน ผลคือ ข้าวในขวดที่เด็กพูดคำว่า "ขอบคุณ"กับมัน เกือบจะกลายเป็นข้าวหมัก และมีกลิ่นของข้าวมอลต์หมักที่หอมหวาน ในขณะที่ข้าวในขวดที่เด็กพูดว่า"เจ้าโง่" กับมัน กลายเป็นสีดำ และเริ่มบูดเน่า และพวกเขาบอกว่ากลิ่นของมันน่ารังเกียจ เหลือจะกล่าวเลยทีเดียว รายงานนี้ บอกว่า นี่ไม่ใช่การทดลองที่ทำโดยมืออาชีพ ดังนั้นผลที่ได้อาจเป็นไปโดยความบังเอิญ อย่างไรก็ตามยังมีอีกหลายคน ได้ทำการทดลองแบบเดียวกัน และได้ผล ออกมาเหมือนกัน ทว่าของเราที่นี่ไม่เพียงเกี่ยวข้องกับน้ำ แต่ยังเกี่ยวข้องกับจุลชีพด้วย จุลชีพก็เหมือนกับคนเรา คือมันจะขยันทำงานถ้าได้รับการชมเชย และจะเกียจคร้านถ้าถูกก่อกวน ดูเหมือนว่า การพูดคำว่า " ขอบคุณ " กับ " เจ้าโง่ " เป็นผลให้จุลชีพรวมตัวกันทำประโยชน์ กับ ก่อโทษ ตามลำดับ

ทดลองให้น้ำฟังดนตรี

ภาพ A-8
การทดลองให้น้ำฟังดนตรี

ภาพ A-9

รูปผลึกของน้ำที่เกิดขึ้นหลังจากได้ฟังเพลง " Pastorale " ของ บีโธเฟ่น ซึ่งเป็นเพลงหนึ่งที่มีชื่อเสียงมาก มันเป็นเพลงที่สดใส, แปลกใหม่ และสนุกสนาน รูปผลึกที่สวยงามนี้ สนับสนุนความจริงที่ว่า เพลงที่ดีจะส่งผลด้านบวกต่อน้ำได้

ภาพ A-10

รูปผลึกที่เกิดขึ้น หลังจากได้ฟังเพลงของโชแปง ชื่อ " Farewell Song " ( จำจาก ) ดร.อีโมโตะ แสดงความเห็นในรายงานของเขาว่า " ผมไม่เคยรู้สึกประหลาดใจมาก่อนเลย ต่อเมื่อผมได้เห็นรูปผลึกนี้ " มันมีลักษณะเช่นนี้ เพราะ เป็นผลมาจากเพลง Farewell โดยพื้นฐานของรูปผลึกนี้ มันเกือบจะแยกออกจากกันอย่างสมบูรณ์ เป็นส่วนเล็กๆ ทั้งๆที่ภาพนี้ถ่ายจากกล้องภายใต้กำลังขยายเท่าๆกับ ที่ใช้กับภาพอื่นๆ มีผลึกรูปร่างต่างๆกันมากมาย ปรากฏออกมาหลังจากที่ได้ฟังเพลงต่างๆ แต่ขอให้เราหยุดอยู่แค่ตัวอย่างเหล่านี้ก่อน ผมคาดว่าใครก็ตามที่ได้เห็นภาพถ่ายเหล่านี้เป็นครั้งแรก ย่อมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเกรงขาม ในความสง่างาม ของปรากฏการณ์นี้ เราจะเข้าใจได้อย่างไรในความจริงที่ว่า เพลงต่างกัน ทำให้เกิดผลึกรูปร่างต่างกัน คำตอบที่ตรงเป้าที่สุด อยู่ในหนังสือ " จ้วนฝ่าหลุน ของ อาจารย์ หลี่ หง จื้อ " มีความว่า " ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาในประวัติศาสตร์ที่ว่า สสารกำหนด จิต หรือ จิตกำหนดสสาร นั้นมีการถกเถียงกันเรื่อยมา " ภาพผลึกข้างต้นบ่งชี้ว่า ที่จริง สสาร กับ จิต นั้นเป็นสิ่งเดียวกัน

ตัวอักษรจีน ที่แปลว่า น้ำ

ภาพ A-7 ตัวอักษรจีน ที่แปลว่า น้ำ

รายงานถัดจากภาพนี้ ดร.อีโมโตะ อธิบายว่า ขณะที่ถ่ายภาพผลึกก่อนที่น้ำแข็งจะหลอมละลายเป็นน้ำ มันจะต้องผ่านสถานะแบบหนึ่ง ดังปรากฏในภาพดังกล่าว เมื่อน้ำแข็งตัวมันจะกลายเป็นผลึก ในขณะที่มันจะละลายกลับเป็นน้ำ ( โดยการเพิ่มอุณหภูมิ ระหว่าง -5 ถึง 0 องศาเซลเซียส ) มันจะก่อรูปชนิดหนึ่งขึ้นมา ที่มีลักษณะเหมือนคำว่า" น้ำ " ในภาษาจีน ดังนั้นอาจเป็นได้ว่า คนโบราณรู้จักปรากฏการณ์นี้ และได้บัญญัติอักษรคำว่า " น้ำ " จากพื้นฐานข้อมูลเช่นนี้ ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างมาก ในการตรวจสอบใหม่เกี่ยวกับสมมติฐาน ความเป็นมาของตัวอักษรจีน

เริ่มต้นความลี้ลับของน้ำ

      ฝ่าหลุนต้าฝ่า การบำเพ็ญปฏิบัติแบบโบราณ สามารถไขปริศนาที่มืดมนในวงการวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ ได้

       จ้าว อี้ หง ชาวโตเกียวประเทศญี่ปุ่น ได้แลกเปลี่ยนทัศนะกับคนอื่น โดยอาศัยรูปภาพจำนวนหนึ่ง มันเป็นภาพที่แสดงความงดงามและความลี้ลับของรูปผลึกของน้ำ ซึ่งอธิบายให้เราทราบว่า " ฝ่าหลุนต้าฝ่า คือ วิทยาศาสตร์ที่แท้จริง " ภาพเหล่านี้ และคำอธิบาย ถูกนำมาจากหนังสือ ชื่อ " ข่าวสารจากน้ำ 1,2 " และ " น้ำ คือ ผู้รู้คำตอบ " โดยได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์ คือ ดร. มาซารึ อีโมโตะ ประธานสมาพันธ์ฮาโดะนานาชาติ ( International Hado Membership : IHM )

                            

ภาพ A-1   

ภาพ A-2  

ภาพ A-3

 ภาพ A-4   

ภาพ A-5, A-6

       IHM ได้ทำการทดลองที่น่าทึ่งจำนวนหนึ่งเกี่ยวข้องกับรูปผลึกของน้ำ วิธีการทดลองนี้ สามารถเห็นได้จากภาพ A-3, A-4 น้ำที่ใช้ในการทดลอง ถูกหยดลงในจานแก้ววิทยาศาสตร์ จำนวน 100 ใบ แล้วเก็บในตู้แช่แข็ง ดังภาพ A-1 เป็นเวลา 2 ชม. ผลึกของน้ำที่เกิดขึ้นในจานแก้วถูกนำมาส่องด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบฉากมืด ( dark field ) และใช้กำลังขยาย 200-500 เท่าในการส่องดู ( ภาพ A-5 , A-6 ) ต่อไปขอเรียกผลึกของน้ำ เพียงสั้นๆว่า ผลึก



ความลี้ลับของ...

ความลี้ลับของน้ำ

หลายๆคน คงเคยคิดว่าน้ำก็คือน้ำ ที่มีความสำคัญต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์   มีลักษณะเป็นของเหลวมีสีใส ไม่มีรสชาติหรืออื่นๆ หากได้ลองอ่านบนความต่อจากนี้ คุณอาจจะมีทัศนะที่เปลี่ยนไปจากเดิมได้

30 08 2555 ยังคงมองไปทั่วทิศรอบๆห้อง

วันที่ 30  สิงหาคม 2555

วันพฤหัส(ไม่)สบดี

Zzz….

ตี 4 ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลับต่อ

ตี 5 กับอีก 30 นาที กริ่งงงงง ๆๆ นาฬิกาปลุก  นั่งซึมเศร้าเป็นหมาหงอย

5.49 น. ลืมตาดูโลกที่มีบรรยากาศเหมือนอยู่เช่นเคย แล้วก็ อาบน้ำไปโรงเรียน

6.31 น. รถรับหน้าบ้าน

7.23 น. ถึงโรงเรียนรีบสแกนลายนิ้วมือ.....

นั่งปั่นงาน

8.20 น. คาบแรก คาบสอง ดาราศาสตร์ กับครูแจ๊ก

10.00 น. คาบสาม สี่ นั่งจนก้นออกราก เรียนคณิต

11.35 น. กินข้าวแล้ว เย้ เ

12.10 น. อังกฤษเพิ่มเติม

12.55 น. ประวัติศาสตร์

13.40 น. แนะแนว 55 ครูไม่อยู่

14.25 น. เรียนอังกฤษ กะ ครูพรฯ

15.15 น. วิ่ง ซ้อมสี

16.00 น. เหมือนทุกวัน เลิกแล้ว

16.02 น. เจอเพื่อนนั่งเมาท์มอย เรื่องงชาวบ้าน

16.32 น. กลับบ้าน

17.55 น. ถึงบ้าน หาของกินยัดลงท้อง ด้วยความหิวข้าวและตะกละ ติดคอ อ่ะ ย้อเย่นน่า 55

18.06 น. เล่นกีตารืแปบหนึ่ง

19.35 น. นอนหน่อยน่า

20.52 น. แม่เรียก อาบน้ำ กินข้าว ดูกัปตันชอ่ง 3 จนจบและ ทำบล็อกบันทึกประจำวัน

22.46 น. ทำการบ้านอื่นๆเยอะแยะ และฟังเพลง

...................................................................

ยังคงลืมตามองทั่วทิศไปรอบห้อง

เที่ยงคืนสิบห้านาที ณ วันที่ 29/08/2555

วันที่ 29  สิงหาคม 2555

ขณะนี้เวลา  เที่ยงคืนสิบห้านาที ตอนนี้กำลังซบหมอนอันนุ่มนวล

ตี 5  กับอีก 30 นาที กริ่งงงงง ๆๆ นาฬิกาปลุก ตื่นๆๆ ลุกขึ้นมาปิดแล้วหลับต่อ 

6 โมง ฮือ... รีบๆๆ  อาบน้ำ แต่งตัว

6.30 น. จอดหน้าบ้าน รถรับ-ส่ง
7.25 น. ซ้อมแสดงงานภาษาไทย

8.20 น. คาบแรก วิชา เคมี  (ยากแท้แรงดึงดูดระหว่างโมเลกุล)
ฮือ ๆๆ ร้องไห้พึ่งรู้ตัวว่าลืมสแกนลายนิ้วมือ

9.05 น.คาบสองอังกฤษ ครูพรฯ

9.55 น. คาบ 3 คณิต เรื่องเนี๊ย ระบบจำนวนจริง

10.50 น. ไทยๆๆ

โอ้ยๆๆ หิวข้าว  12.10น.  เลิกเรียนภาษาไทย

12.55 น. เรียนชีวะ คาบ 7 เย้ ตรูไม่อยู่นั่งปั่นงาน

13.45 น. เรียนคอม สร้าง บล็อกๆๆ

15.10 น. เลิกเรียนคอม ไปวิ่งต่อ  เหนื่อยจังตังอยู่ครบ!!

16.00น. แอ้ด ประตูโรงเรียนจงเปิด

16.25 น. กลับบ้าน (รถรับ-ส่ง)

ง่วงจัง งีบแปบหนึ่งนะ

5.30 น. ถึงบ้าน เย้ หลับต่อๆๆ ขัดจังหวะ

20.23น. ตื่นนอนตอนเย็น อาบน้ำกินข้าว แปลงฟันดูทีวี ทำการบ้านหลากหลายวิชา มีให้โดยไม่ต้องเลือก เพราะมีทุกวิชา ทำบล็อกบันทึกประจำวัน

23.35 นอนฟังวิทยุ

ณ เวลา .... หลับไปวิทยุกล่อมไป   Zzzz